Riso Hudson: ระดับพัฒนาการ RHETI และนพลักษณ์ของทั้งสอง

ดอน ริโซ และรัสส์ ฮัดสัน เป็นใคร

ดอน ริชาร์ด ริโซ เป็นนักเขียนชาวอเมริกันที่กลายเป็นหนึ่งในผู้เผยแพร่ระบบนี้ที่มีอิทธิพลมากที่สุด ส่วนรัสส์ ฮัดสัน เป็นผู้เขียนร่วมและคู่หูด้านการค้นคว้าของเขามายาวนาน^[1] ทั้งสองร่วมกันก่อตั้ง The Enneagram Institute องค์กรที่ยังคงเผยแพร่แบบสอบถามของพวกเขา และฝึกอบรมผู้สอนตามแนวทางของพวกเขาผ่านสัมมนาและหลักสูตรวิชาชีพ^[4]

หนังสือเล่มสำคัญเล่มแรกของพวกเขาคือ Personality Types ออกในปี 1987 และนำระบบที่ก่อนหน้านั้นอยู่ในงานสัมมนาและคำสอนที่เผยแพร่ในวงแคบเป็นหลัก ไปสู่ผู้อ่านทั่วไป^[1] หนังสือเล่มหลัง ๆ โดยเฉพาะ The Wisdom of the Enneagram ในปี 1999 ทำให้แนวทางที่ผู้ปฏิบัติในปัจจุบันมักเรียกว่านพลักษณ์แบบ Riso Hudson ลงตัวเป็นระบบ^[1]

นพลักษณ์แบบ Riso Hudson: ทั้งสองเพิ่มอะไรเข้ามา

ทั้งสองไม่ได้คิดค้น 9 ลักษณ์ขึ้นเอง ลักษณ์เหล่านี้สืบย้อนผ่านเคลาดิโอ นารันโฮ (Claudio Naranjo) ไปถึงออสการ์ อิชาโซ (Oscar Ichazo) ตามที่บทความประวัตินพลักษณ์อธิบาย^[1] สิ่งที่พวกเขาทำคือจัดระบบและเผยแพร่ ผลงานของพวกเขามีทั้งระดับพัฒนาการ คำอธิบายเรื่องปีกที่ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลาย และการนำเสนอเส้นในสัญลักษณ์ว่าเป็นทิศทางความเครียดและทิศทางการเติบโต ซึ่งเป็นกรอบเดียวกับที่ใช้ในบทความลูกศรในนพลักษณ์ของเรา^[1][2]

ผลที่ได้คือระบบรูปแบบหนึ่งที่มีคำศัพท์ภายในสอดคล้องกัน เมื่อหนังสือและเว็บไซต์ยุคใหม่พูดถึงช่วงสมดุลดี ปานกลาง และไม่สมดุลของลักษณ์ หรือเขียนปีกเป็น 4w5 และ 9w1 ส่วนใหญ่ก็กำลังใช้ภาษาของริโซและฮัดสันอยู่^[1]

ระดับพัฒนาการคืออะไร

ระดับพัฒนาการคือแนวคิดสำคัญที่ริโซเพิ่มเข้ามา ภายในแต่ละลักษณ์จาก 9 ลักษณ์ แรงจูงใจเดียวกันอาจแสดงออกด้วยระดับความสมดุลที่ต่างกัน^[2] การนำเสนอแบบมาตรฐานจัด 9 ระดับของแต่ละลักษณ์เป็น 3 ช่วง คือสมดุลดี ปานกลาง และไม่สมดุล^[2]

แนวคิดนี้สำคัญเพราะตอบข้อโต้แย้งที่พบบ่อย ถ้าอธิบายลักษณ์ด้วยพฤติกรรมระดับปานกลางเท่านั้น ระบบจะดูเป็นแค่ชุดภาพเหมารวม เมื่อมีระดับพัฒนาการ ลักษณ์หนึ่งก็คือแรงจูงใจที่แสดงออกได้อย่างอิสระในช่วงสมดุลดี กลายเป็นการตั้งป้อมป้องกันตัวและถูกอัตตาขับเคลื่อนในช่วงกลาง และกลายเป็นการทำลายในช่วงล่างสุด โดยที่ยังเป็นลักษณ์เดิมตลอด^[2] ลักษณ์ที่ขับเคลื่อนด้วยความสำเร็จแสดงความต่างนี้ได้ชัด ในช่วงสมดุลดี แรงจูงใจเดียวกันนี้สร้างความเป็นเลิศที่แท้จริงและนิสัยที่ชอบส่งเสริมการเติบโตของผู้อื่น ในช่วงปานกลางมันเลื่อนไปสู่การจัดการภาพลักษณ์ และในช่วงไม่สมดุลก็ไปถึงขั้นใช้ทางลัดที่ไม่ชอบธรรมเพื่อสถานะ แรงจูงใจไม่เคยเปลี่ยน สิ่งที่เปลี่ยนคือการแสดงออก^[2] ผู้ปฏิบัติใช้ระดับพัฒนาการเพื่อพูดถึงว่าคนคนหนึ่งอยู่ตรงไหนในตอนนี้ และหน้าลักษณ์ของเราก็ยืมกรอบ “สมดุลดีเทียบกับเมื่อเครียด” มาใช้ด้วยเหตุผลเดียวกัน

RHETI คืออะไร

RHETI ย่อมาจาก Riso-Hudson Enneagram Type Indicator เป็นแบบสอบถามประเมินตนเองเชิงพาณิชย์ของพวกเขา ขายผ่าน The Enneagram Institute คิดคะแนนทั้ง 9 ลักษณ์ และรายงานลักษณ์อันดับแรกกับปีกของผู้ตอบ^[3] RHETI เป็นแบบทดสอบนพลักษณ์แบบเสียเงินที่รู้จักกันมากที่สุดชุดหนึ่ง และถูกใช้ในงานวิจัยเกี่ยวกับระบบนี้หลายชิ้น^[1]

แต่มันไม่ใช่แบบทดสอบที่คุณทำอยู่ที่นี่ แบบทดสอบบนเว็บไซต์นี้เป็นแบบทดสอบประเมินตนเองอิสระที่ใช้ได้ฟรี ทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณทั้งหมดโดยไม่ต้องมีบัญชี สร้างขึ้นเพื่อบอกลักษณ์ที่น่าจะเป็นคุณมากที่สุดและลักษณ์ที่คะแนนใกล้เคียง ค้นหาลักษณ์ของคุณ แล้วนำผลไปเทียบกับปีกในนพลักษณ์ทั้งสองข้าง

เช่นเดียวกับเครื่องมือประเมินตนเองทุกชนิด RHETI มีข้อจำกัดทั่วไปของรูปแบบนี้ คือวัดว่าคุณอธิบายตัวเองอย่างไรในวันนี้ และนักวิจัยก็ตั้งคำถามว่าเครื่องมือวัดลักษณ์ให้ผลคงที่แค่ไหนเมื่อทดสอบซ้ำ คำถามที่ยังเปิดอยู่เหล่านี้รวบรวมไว้ในบทความคำวิจารณ์นพลักษณ์ และใช้กับทั้งแบบสอบถามที่เสียเงินและแบบที่ฟรีเหมือนกัน

ริโซและฮัดสันเปลี่ยนนพลักษณ์อย่างไร

มีการเปลี่ยนแปลงสามอย่างที่โดดเด่น^[1] อย่างแรกคือการเข้าถึงผู้อ่าน หนังสือของพวกเขาพาระบบนี้จากศูนย์ปฏิบัติธรรมไปสู่ร้านหนังสือกระแสหลัก นี่คือเหตุผลที่นพลักษณ์แบบ Riso Hudson เป็นรูปแบบที่ผู้พูดภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ได้พบเป็นครั้งแรก อย่างที่สองคือคำศัพท์ ระดับพัฒนาการ สัญลักษณ์ของปีก และการอ่านเส้นว่าเป็นทิศทางความเครียดและการเติบโต กลายเป็นศัพท์ร่วมที่นักเขียนรุ่นหลังใช้กัน อย่างที่สามคือฐานทางสถาบัน The Enneagram Institute ให้เส้นทางการฝึกอบรมแก่ผู้สอน และทำให้ระบบนี้มีองค์กรรองรับอย่างมั่นคง^[4]

การเปลี่ยนแปลงอย่างที่สี่มองข้ามได้ง่าย คือพวกเขาทำให้ระบบนี้เรียนรู้ได้จากหนังสือ ก่อนหนังสือของพวกเขา การเรียนนพลักษณ์ส่วนใหญ่หมายถึงการหาครูสักคน หลังจากนั้น ผู้อ่านที่ตั้งใจสามารถศึกษาลักษณ์ ปีก ระดับพัฒนาการ และลูกศรได้จากหนังสือเล่มเดียว แล้วลองเทียบแนวคิดกับประสบการณ์ของตัวเอง การเข้าถึงได้ง่ายนี้เองที่พาระบบเข้าไปในห้องโค้ชชิ่ง เวิร์กช็อปของทีม และอินเทอร์เน็ตในวงกว้าง และทำให้รูปแบบที่คนส่วนใหญ่พบในวันนี้เป็นผลงานของริโซและฮัดสัน แม้จะไม่มีใครเอ่ยชื่อพวกเขาก็ตาม

ทั้งสองยังกำหนดความคาดหวังว่าระบบนี้มีไว้เพื่ออะไร ในการนำเสนอของพวกเขา นพลักษณ์คือแผนที่สำหรับสังเกตตัวเองและพัฒนาตนเอง ไม่ใช่เครื่องมือแปะป้าย ชื่อลักษณ์คือจุดเริ่มต้นในการสังเกตรูปแบบของตัวเอง ไม่ใช่คำตัดสินว่าคุณเป็นใคร^[1]